برنامه محیط زیست سازمان ملل در استراتژی میان مدت خود، سه مورد از بحران های کره زمین را برای اقدام فوری، گنجانده است که شامل تغییر اقلیم ،کاهش تنوع زیستی و آلودگی می باشد. تأثیر این بحرانهای مرتبط با یکدیگر، بر روی اکوسیستم های آب شیرین احساس می شود که برای زندگی، معیشت ، سلامت و اقتصاد جوامع، ضروری هستند. محیط های آبی می توانند به حفاظت و بازیابی تنوع زیستی، کاهش آلودگی از طریق فیلتراسیون آب و تثبیت وضعیت آب و هوایی منطقه کمک کنند. تغییرات اقلیمی به طور قابل توجهی بر منابع آب تأثیر می گذارد و برای سازگاری با اثرات تغییر اقلیم، نیاز به اکوسیستم های سالم آب شیرین می باشد. این رابطه برای توسعه پایدار اساسی است زیرا تأثیرات تغییر اقلیم ، معمولا به صورت تغییرات فصلی و سالانه در مقدار بارندگی و الگوهای بارش برف و همچنین کمبود یا مازاد آب در اثر خشکسالی و سیل، دیده می شود. آلودگی ناشی از رسوبات و رواناب حاصل از سیل، آتشسوزی جنگلها و نفوذ آب شور به سفره های آب زیرزمینی، تأثیرات بعدی تغییر اقلیم هستند. با خشکسالی های مکرر، مردم در مناطق کم آب به دلیل ظرفیت آب های زیرزمینی و انعطاف پذیری آن در برابر تغییرات اقلیمی، به طور فزاینده ای به این منابع وابسته خواهند شد. تغییرات اقلیمی، پایداری منابع آب را که در حال حاضر در بسیاری از مناطق جهان تحت فشار شدید قرار دارند، به چالش می کشد. بیش از دو میلیارد نفر در حال حاضر تحت تنش آبی زندگی می کنند که به دلیل تغییرات آب و هوایی رو به افزایش است.
1- بررسی کلیات ورود آب به بازار(ابعاد اقتصادی، اجتماعی، حقوقی، ...)
