به گزارش روابط عمومی شرکت آب منطقهای گلستان، در اجرای طرحهای تغذیه مصنوعی، آب رودخانه از طریق سد یا بند انحرافی منحرف و با استفاده از کانال به عرصهای با نفوذپذیری مناسب هدایت میشود. در محل موردنظر، یک مخزن شبیه آببندان ایجاد شده و آب به تدریج وارد سفرههای زیرزمینی میشود. در برخی پروژهها نیز چاههایی با عمقها و مشخصات مختلف برای تسهیل نفوذ آب حفر میشوند.
با توجه به اینکه سیلابها حاوی ذرات خاک و رسوبات هستند، این سازهها نیازمند لایروبی و نگهداری دورهای هستند تا ظرفیت نفوذ آب بهینه حفظ شود.
در استان گلستان در حال حاضر چندین سازه تغذیه مصنوعی فعال در استان وجود دارد، از جمله جفاکنده بندرگز، کلوی گرگان، شفیعآباد رامیان، پاسنگ کلاله و قرن آباد گرگان اشاره کرد.
ظرفیت هر سازه حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار مترمکعب آب در سال است و مجموعاً حدود ۲ تا ۳ میلیون مترمکعب آب در سال به سفرههای زیرزمینی تزریق میشود، البته بسته به وجود سیلابهای مناسب در رودخانههای مجاور این تاسیسات دارد.
همچنین علاوه بر سازههای موجود، چندین پروژه نیز در مرحله مطالعات قرار دارند اما به دلیل محدودیتهای اعتباری هنوز اجرایی نشدهاند.
مزایا و اهمیت تغذیه مصنوعی از جمله ذخیره پایدار آب و امکان بهرهبرداری در مواقع نیاز ، کاهش سرعت جریان آب و جلوگیری از هدررفت در رودخانهها، جلوگیری از فرسایش خاک و نشست زمین، تصفیه طبیعی آب توسط خاک و جلوگیری از انتقال آلودگی به پاییندست، است و همچنین توسعه سازههای تغذیه مصنوعی در گلستان میتواند نقش بسیار مؤثری در مدیریت بهینه منابع آب، کنترل سیلابها و تقویت سفرههای زیرزمینی داشته باشد.
با این حال، مطالعات زمینشناسی، هیدرولیکی دقیق و تأمین بودجه مناسب برای اجرای پروژهها ضروری است تا این روش به صورت پایدار و مؤثر در استان توسعه یابد.
به نظر می رسد با توجه به شرایط موجود و خشکسالی ها که کمبود ذخایر پشت سدها را به دنبال داشته است تغذیه مصنوعی آب های زیرزمینی با ارائه الگوهای صحیح در کشت و مصرف، بهترین راهکارهای مقابله موثر با هر گونه تبعات اجتماعی احتمالی ناشی از کمبود منابع آبی است.
